In de jaren zeventig stelden twee vrouwen zich de vraag wat het verhaal was van de vrouwen achter de ramen. Zouden deze vrouwen hulp nodig hebben? De enige manier om daarachter te komen, was door met hen in gesprek te gaan. Er bleken inderdaad veel hulpvragen te leven onder de vrouwen, zowel praktisch als psychisch. Om in deze noden te voorzien, werd in 1987 een vast aanloopcentrum gestart waaruit vrouwen op de Wallen werden bezocht en waar de vrouwen zelf naar toe konden komen. De oprichting van Scharlaken Koord was een feit.

Uitstapprogramma's

Wekelijks bezochten medewerkers van Scharlaken Koord de Wallen om contact te leggen met vrouwen en te luisteren naar hun verhaal. De informatie die zij kregen, diende als basis voor het opstarten van het preventie- en maatschappelijk werk. Het werk van Scharlaken Koord is in wezen niet veranderd: medewerkers zoeken vrouwen op, luisteren naar hun verhaal en proberen hun noden en behoeften te peilen. Deze informatie gebruiken we om preventieactviteiten, uitstapprogramma's en andere vormen van hulpverlening verder te ontwikkelen.

Wat hebben de vrouwen nodig?

In 2000 is in Nederland het bordeelverbod opgeheven en is prostitutie gelegaliseerd. Dit heeft echter niet geleid tot wat men voor ogen had: meer transparantie van de prostitutiesector. Er zijn nog steeds veel vragen over de positie van prostituees. Feitelijk lijkt alles in orde te zijn, maar uit de praktijk blijkt vaak dat die orde maar schijn is. Veel vrouwen hebben ernstige problemen; sociaal, geestelijk en/of fysiek. De verhalen van deze vrouwen zijn heel divers. Hoe gaat het met deze vrouwen? Hoe ervaren zij hun werk en wat hebben zij nodig? Dat zijn vragen waar Scharlaken Koord zich mee bezighoudt.